Msze swiete w niedziele:
godz. 8.30 ; 11.00 ; 16.00
Msze swiete w dni powszednie:
poniedzialek, sroda, czwartek, piatek i sobota
- godz. 18.00(od chwili zmiany na czas
zimowy do Niedzieli Palmowej o godz.17.00)
- wtorek przez caly rok o godz.8.00.
Msze swiete w uroczystosci i swieta
zniesione: godz. 8.00 lub 10.00 ; 18.00

.

PARAFIA Świętego Maksymiliana Marii Kolbego w Łubianie

Wieś Łubiana położona w malowniczej okolicy jeziora Granicznego w pobliżu Kościerzyny przyciąga licznych wczasowiczów i turystów z całej Polski zwłaszcza z okolic Trójmiasta.

Nazwa wsi Lubna po raz pierwszy pojawia się w dokumentach już w 1284 r.
W 1597 r. pojawia się już nazwa Lubiano. W 1861 r Łubiana w której była huta szkła i szkoła liczyła 336 mieszkańców. W czasie II wojny światowej to tutaj 26 .05.1944 r. partyzanci z “Gryfa Pomorskiego” stoczyli największą swoją bitwę z Niemcami.
Największą sławę nie tylko w kraju, ale na całym świecie zyskiwała i zyskuje do dzisiaj dnia Łubiana dzięki powstałemu na jej terenie w 1969 r. Zakładowi Porcelany Stołowej i swoim pięknym wyrobom.Od tego czasu datuje się dynamiczny trwający do dzisiaj rozwój tej miejscowości - powstają bloki mieszkalne i liczne domki jednorodzinne w których w większości zamieszkują pracownicy Fabryki Porcelany Stołowej.

Łubiana jako wioska przez długie lata należała do parafii św. Trójcy w Kościerzynie.
Wiosną 1968 r. ks. Kilian Felskowski, rezydent na ojcowiżnie w Łubianie, uzyskuje od Biskupa Kazimierza Józefa Kowalskiego zgodę na otwarcie domowej kaplicy z której mogą korzystać także starsi i dzieci.
We wrześniu 1981 r. w domu państwa Wandy i Kazimierza Błaszkowskich powstaje punkt katechetyczny gdzie przez dwa lata dojeżdżając z Kościerzyny siostra Floriana ze Zgromadzenia ss. Niepokalanek prowadziła katechizację.
W 1982 r. ówczesny proboszcz Fary kościerskiej ks. kan. Gierszewski podejmuje pierwsze starania, aby w Łubianie utworzyć samodzielną placówkę duszpasterską. Załatwia za symboliczną opłatą działkę budowlaną od pani Anastazji Szulc.
Dnia 1 lipca 1983 r. ówczesny Biskup Chełmiński Marian Przykucki kieruje do Łubiany ks. Bogdana Augustyniaka wikariusza parafii Przemienienia Pańskiego w Gdyni Cisowej. Zadaniem nowego duszpasterza było nie tylko wybudowanie kościoła i plebani, ale otoczenie opieką religijną i duchowe scementowanie dość zróżnicowanej społeczności składającej się z miejscowej ludności oraz napływających z okolicznych parafii i całej Polski pracowników do Fabryki Porcelany Stołowej. Odprawiane na placu Msze św. polowe gromadziły nie tylko mieszkańców Łubiany, ale licznych wczasowiczów, turystów i harcerzy odpoczywających w czasie wakacji nad okolicznymi jeziorami.

Bardzo prędko tworzy się komitet budowy kościoła, który gromadzi środki finansowe i materiały budowlane pod przyszłą budowę. Dnia 1 pażdziernika 1983 r. ruszają pierwsze prace budowlane według projektu inż. arch. Jerzego Jurewicza z Gdańska i mgr inż. Kazimierza Linkowskiego z Gdyni. Dnia 26 pażdziernika 1983 r. dekretem Księdza
Biskupa Mariana Przykuckiego zostaje erygowana parafia p.w. św Maksymiliana Marii Kolbego w Łubianie.
Już 8 grudnia w Święto Niepokalanego Poczęcia N.M.Panny została odprawiona pierwsza Msza św. w dolnej części kościoła. Dnia 5 czerwca 1984 r. Ordynariusz Chełmiński ks. Biskup Marian Przykucki dokonał poświęcenia i wmurowania \"kamienia węgłowego\". Parafia liczyła wtedy 1186 mieszkańców.
Prace budowlane prowadzone były systemem gospodarczym czyli przez miejscowych majstrów, różnych specjalności. Wielu z nic już nie żyje, wielu jest w podeszłym wieku, ale aby nie zapomniało o nich obecne młode pokolenie, wymienię niektórych z nazwiska : roboty murarskie wzięli dosłownie w swoje ręce panowie; Kazimierz
Błaszkowski, Czesław Białek, Ryszard Hildebrandt, Józef Pepliński, Jan Smentek, Kazimierz Tabaka i Wacław
Skwierawski. W trudnej sztuce ciesielskiej wysokie umiejętności wykazał pan Kazimierz Jereczek a w pracach stolarskich pan Stanisław Nakielski i Antoni Pepliński z synem Jackiem. Pomocą w transporcie służyli: pan Franciszek Breska z synem Tomaszem, Zygmunt Błaszkowski, Roman Niklas, Kazimierz Kulas, Franciszek Lass , Jan Ryngwelski i Leon Kulas.W wielu pracach uczestniczyli nie tylko starsi lecz także młodzież, która w wolnych chwilach po szkole spieszyła na plac budowy. Po 7 latach od rozpoczęcia budowy nadszedł uroczysty dzień dla parafii . Dnia 7 pażdziernika 1990 r. Biskup Chełmiński Marian Przykucki dokonał konsekracji ołtarza i murów światyni. Rok póżniej a więc w 1991 r. odbyła się kolejna uroczystość tym razem konsekracji dwóch dzwonów: pierwszy o imieniu Maryja i wadze 354 kg. oraz drugi o imieniu Jan Paweł II i wadze 268 kg. Oba dzwony wykonane zostały w ludwisarni pana Skubiszyńskiego z Poznania.
W tym samym roku zakończono prace w kaplicy przedpogrzebowej, usytuowanej przy kościele. Jednocześnie trwały prace przy budowie plebani zaprojektowanej przez tego samego architekta. W ciągu dwóch lat tj. 1984-86 została ona wybudowana i oddana do użytku. W 2008 roku została wykonana nowa elewacja, plebani oraz ogrodzenia całego terenu kościelnego.
Z dniem 7.07 2008 r. na własną prośbę z powodów zdrowotnych, za zgodą ks. Biskupa odszedł na zasłużoną emeryturę i zamieszkał na plebanii w Łubianie jako rezydent ks. kanonik Bogdan Augustyniak a na jego miejsce został powołany nowy 2 w historii parafii dotychczasowy dziekan dekanatu lubiewskiego i proboszcz parafii Matki Boskiej Różańcowej w Iwcu k/Tucholi ks. mgr Mieczysław Gajewski. Dnia 10 pażdziernika 2008 r. w czasie uroczystej Mszy św. z okazji 25 – lecia istnienia parafii został on wprowadzony przez Jego Ekscelencję Księdza Biskupa Diecezjalnego Jana Bernarda Szlagę przy udziale przedstawicieli duchowieństwa z terenu całej diecezji oraz licznie zgromadzonych wiernych łubiańskiej parafii w urząd proboszcza. W krótkim czasie udało się nowemu proboszczowi wymalować przy pomocy firmy p. Lanieckiego z Pelplina wnętrze kościoła i sprowadzić relikwie patrona św. Maksymiliana Marii Kolbego, które 8.10.2009 r. na stałe przekazał parafii Jego Ekscelencja Ksiądz Biskup Diecezjalny Jan Bernard Szlaga.

Kościół ma kształt hali jednonawowej z obszernym prezbiterium wkomponowanym w wieżę, wysoką na 27 metrów, ściany kościoła mają 7 metrów wysokości o długości po zewnętrznych obrysach 39 metrów i szerokości 18 metrów. W nawie w wygodnych ławkach jest 300 a na chórze ponad 100 miejsc siedzących. Granitowy ołtarz , ambonkę oraz tabernakulum zdobi metaloplastyka wykonana w pracowni Br. Zapalnikowa z Sopotu. Obraz w głównym ołtarzu został namalowany przez artystę malarza Władysława Gackiego - scenografa Teatru Pomorskiego z Bydgoszczy. Chrzcielnica została wykonana przez kamieniarza Wieszałka z Kościerzyny. Figura Św. Jana Chrzciciela zostałą wyrzeżbiona przez Marka Lepaka z Bytowa, natomiast scena łodzią z Janem Pawłem II została wykonana według projektu ks. kanonika Bogdana Augustyniaka i uwspółcześniona przez ks. proboszcza M.Gajewskiego, przez miejscowych stolarzy p. Zbigniewa Pelowskiego i Jana Peplińskiego. Obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy i feretron z wizerunkiem św. Maksymiliana Marii Kolbego i Matki Boskiej Kościerskiej został namalowany przez artystę malarza p. Romana Graszkiewicza z Lubawy.

opracował ks. Mieczysław Gajewski

Strona gwna